Een van mijn grootste motivaties om de lokale politiek in te stappen, is mijn persoonlijke ervaring als burger in Kuregem. Na een overval voor mijn deur weigerde de politie te komen. Dat is onaanvaardbaar.

Veiligheid en bescherming zijn basisrechten voor alle burgers, ongeacht in welke wijk ze wonen. De politie en de gemeente moeten reageren op meldingen van buurtbewoners en kordaat optreden tegen drugshandel en andere overlast. In Kuregem zien we echter het tegenovergestelde:

• Dealers blijven jaar na jaar op dezelfde pleinen staan.
• Crack wordt openlijk gerookt zonder enige politie-interventie.
• Illegale handelszaken, vermoedelijk gebruikt voor witwaspraktijken, blijven onaangeroerd ondanks klachten van bewoners.
  
  Daarnaast is investeren in wijken waar veel kwetsbare mensen wonen enorm essentieel. Geef positieve initiatieven en engagementen een kans. Zorg ervoor dat de vele inwoners met een hart voor de wijk hier graag blijven wonen, in plaats van hen extra te straffen of weg te duwen. Helaas zien we dat vandaag nog te veel buurtcomités en inwoners hun stem moeten verheffen om duidelijk te maken dat de politiek vandaag faalt in haar opdracht:
  
  
• Een onwettige maatregel die op oudejaarsnacht jongeren in de wijk huisarrest oplegde.
• Onderinvestering in het publieke domein.
• Een gebrek aan toegankelijke publieke voorzieningen waar burgers zich welkom voelen.
  

Ondanks de vele waarschuwingen van de buurt is de situatie volledig uit de hand gelopen. Daarom is het cruciaal dat u op korte termijn een duidelijk signaal geeft.

Burgers hebben lang genoeg gewacht.

De wijken moeten nu beveiligd worden. Dat betekent dat politie talrijk en permanent te voet moet patrouilleren, aanspreekbaar zijn en zorgen dat burgers veilig kunnen leven zonder nutteloos machtsvertoon.

Daarnaast moet het gemeentebestuur een concreet en veiligheidsplan voorstellen om onze wijken structureel te verbeteren. De meerderheidspartijen in Anderlecht moeten zich niet verschuilen achter andere beleidsniveaus, want ook zij zijn nu verantwoordelijk om hier iets aan te doen.

Ook onze gemeente Anderlecht moet actie ondernemen op als zij nog serieus genomen willen worden door hun eigen inwoners. Dat gaat voor mij over

• in gesprek gaan met inwoners en ze actief gaan opzoeken
• samenwerken met de vele organisaties op het terrein die actief zijn
• praten met onze gemeentewerkers die elke dag op straat zijn
• praten met leerkrachten en scholen en vragen wat er echt nodig is om onze kinderen te beschermen

In eerste instantie kosten deze zaken geen geld en kan je op basis van die noden een plan uitdenken waarbij de gemeente Anderlecht niet alleen verantwoordelijkheden voor zichzelf formuleert maar ook voor de andere politieke niveaus: het Brussels gewest en het federaal niveau.