Op 17 oktober 2025 werd het collectief Zone Neutre brutaal aangepakt. Heel wat protestanten waren zich aan het verzetten tegen de uitzetting van mensen zonder papieren die woonden in het voormalige ACLVB-gebouw in Anderlecht. Meer dan 100 politieagenten werden ingezet om gezinnen met kinderen op straat te zetten — mensen die nog geen andere plek hadden om te overnachten, mensen die enkel probeerden een dak boven hun hoofd te houden.

Zeker twaalf mensen raakten gewond.

Geen drugsdealers. Geen gewelddadige bendeleden. Maar protesteerders die samen zochten naar een menswaardig bestaan. Wat zich daar afspeelde, was geen evacuatie. Het was een brutaal machtsvertoon waarbij uitgerekend een PS-Burgemeester Cumps aanvoerder is (een links politicus zou je denken). Een actie die in niets te verantwoorden valt tegenover de realiteit van Kuregem, waar bewoners al jaren tevergeefs vragen om meer veiligheid, meer nabijheid, meer aanwezigheid van politie. Maar waarbij bewoners absoluut niet op deze manier ooit zouden wensen dat politie ingezet zou worden.

Twee maten, twee gewichten

De tegenstelling is schrijnend. Wanneer bewoners van het Lemmensplein klagen over de drugsdealers die er al meer dan tien jaar hun gang gaan, blijft het oorverdovend stil bij onze Burgemeester. Maar wanneer een eigenaar met grote boetes en juridische stappen dreigt, kan er plots wel een leger van agenten worden gemobiliseerd.

Hoe kan het dat de politie wél met honderden mensen opdaagt om kwetsbare gezinnen te verwijderen, maar nauwelijks aanwezig is waar écht onveiligheid heerst?
Waarom kiest men ervoor om armoede te bestraffen in plaats van criminaliteit te bestrijden?

Dit is geen kwestie van veiligheid, dit is een kwestie van prioriteiten.

Een trauma voor mensen die al alles verloren hebben

De Ecolo-Groenfractie veroordeelt de manier waarop deze ontruiming is uitgevoerd ten stelligste.
Wat er is gebeurd, laat diepe sporen na — niet alleen bij de bewoners, maar ook bij het collectief Zone Neutre, dat zich al jaren inzet voor het recht op wonen en de bescherming van mensen zonder papieren.

Deze gezinnen werden uit hun schuilplaats gesleurd zonder alternatief, terwijl Zone Neutre zelf al had aangekondigd dat ze op zoek gingen naar een andere oplossing. Waarom wacht de Burgemeester dan niet even met een beslissing? Waarom niet samen rond de tafel gaan zitten? Waarom niet een compromis zoeken tussen de eigenaar en het collectief, in plaats van geweld en chaos te verkiezen?

De burgemeester had die keuze. En koos voor het machtsvertoon.

De verkeerde kant van de orde

Er wordt vaak gezegd dat de wet voor iedereen gelijk is. Maar als je ziet hoe de politie wordt ingezet, dan lijkt dat in Anderlecht niet zo te zijn. De orde wordt gehandhaafd, maar aan de verkeerde kant van het onrecht.

De boodschap die deze uitzetting uitstuurt, is gevaarlijk:
Dat armoede een misdaad is, dat solidariteit verdacht is, en dat mensen zonder papieren geen recht hebben op menselijkheid. Dat kunnen we niet normaal vinden. Dat mogen we nooit normaal vinden.

Menselijkheid als veiligheidsbeleid

Wat Anderlecht nodig heeft, is niet méér repressie, maar meer menselijkheid.
Een beleid dat prioriteit geeft aan veiligheid in de straten, niet aan geweld tegen gezinnen.
Een beleid dat bemiddelt in plaats van te breken. Dat luistert in plaats van te bevelen.

De gezinnen die op straat beland zijn, verdienen bescherming want onze Anderlechtse straten zijn totaal onveilig. En onze inwoners verdienen een lokaal bestuur dat zijn macht niet inzet om angst te zaaien, maar om rechtvaardigheid te brengen.