De Brusselse Kanaalzone, met invloeden van het Noord- en Zuidstation, staat voor een uitdaging die diep geworteld is; het druggebruik. Deze problematiek manifesteert zich meer en meer waardoor buurtbewoners zich beginnen verenigen in meerdere buurtcomités om met de politici van het Brussels hoofdstedelijk gewest dringende acties eisen. Terecht, want het zorgwekkend gebruik stijgt wat spijtig genoeg gelinkt is aan armoede en verschillende noden van mensen op de vlucht en mensen op zoek naar hulp vatbaar voor een illegaal en gevaarlijk systeem.
Druggebruik moet als thema hoger op de agenda van Brussels en Vlaams parlement want het vereist een doordachte, geïntegreerde aanpak om zowel individuele welzijnsproblemen als bredere maatschappelijke gevolgen aan te pakken.
Een van de zichtbare gevolgen van druggebruik is de impact op de volksgezondheid. Individuen die drugs misbruiken, lopen risico op verslaving en fysieke gezondheidsproblemen, terwijl de samenleving wordt geconfronteerd met de kosten van gezondheidszorg en rehabilitatie. Het openlijke karakter van druggebruik in de Kanaalzone kan ook leiden tot een verhoogd risico op besmettelijke ziekten en bijkomende sociale problemen.
We merken vanuit de buurt (waar ik ook woon) al geruime tijd dat druggerelateerde activiteiten leiden tot een gevoel van onveiligheid, spanningen tussen buurtbewoners en een afname van de levenskwaliteit. Deze kwestie heeft niet alleen betrekking op individueel gedrag, maar ook op bredere gemeenschapsbelangen.
Aanpak op korte én langere termijn
Er moet programma’s opgezet worden die gericht zijn op risicobeperking, bewustwording en toegang tot hulpbronnen. We zien dit nu al deels in het oprichten van gebruikersruimtes. Maar waar een bezorgdheid leeft binnen de wijken waar gebruikersruimtes komen dat de concentratie van drugs zo in diezelfde wijken blijft en niet meer gespreid is over alle gemeentes.
Je kan gebruikersruimtes wel versterken met toegang tot gezondheidszorg en intensieve behandeling voor individuen die worstelen met verslaving. Het opzetten van laagdrempelige en doeltreffende behandelingsfaciliteiten kan een verschil maken in het leven van degenen die hulp nodig hebben.
Daarnaast geloof ik samen met de verschillende buurtcomités dat het noodzakelijk is om de handhaving te intensiveren met meer wijkagenten en sociaal werkers die hand in hand samenwerken om mensen onmiddellijk te begeleiden naar hetzij een gebruikersruimte of medisch centrum. Een gedoogzone creëren is iets wat echt vermeden moet worden om het gebruik van drugs niet als een normaliteit te zien in de Brusselse wijken en straten. Via doelgericht politieoptreden die zich richten op de onderliggende sociaaleconomische factoren die bijdragen aan druggebruik, zoals werkloosheid en armoede, kan in samenwerking met de juiste vzw’s een juiste vrijetijdsbesteding worden voorzien om mensen op een veilige plek minimaal drugs te laten gebruiken tot niet.
Betrekken van de 40 buurtcomités
Ik vind het cruciaal om verschillende lokale gemeenschappen en belanghebbenden te betrekken bij het ontwikkelen van effectieve oplossingen. Het luisteren naar de zorgen van buurtbewoners, het stimuleren van betrokkenheid en het implementeren van maatregelen die passen bij de specifieke context van de Kanaalzone zijn cruciale elementen voor succes.