Als voorzitter bij de Chiro schreef ik er al over: ‘Vrijwilligers zijn onbetaalbaar’. De kracht van vrijwilligers en hun werk is onbeschrijflijk. Je doet het vanuit een intrinsieke motivatie en vraagt hier geen geld nog andere zaken voor terug want je krijgt automatisch zoveel prachtige zaken terug: vriendschap, liefde, je leert er zoveel, je groeit ervan als mens…

Toch blijft het thema actueel en willen politici of organisaties onder de druk van de samenleving nadenken om er voordelen in de vorm van geld aan te koppelen. Mijn grote bezorgdheid is dat je dan de intrinsieke motivatie verliest en om wille van hetgeen je verdient zal kiezen om iets wel of niet te doen.

Nochtans is het woord vrijwilliger heel duidelijk. Het bestaat uit ‘vrije’ en ‘wil’. Als je een engagement aangaat maar niet uit vrije wil zonder dat je er iets rechtstreeks voor terugkrijgt, dan kan je niet meer spreken over een vrijwilliger. Maar de noodkreet in de non-profit sector is duidelijk dat het aantal vrijwilligers daalt, dus wat moeten we dan doen? Ik geloof dat de Vlaamse overheid een grote rol kan spelen in andere voordelen geven om het statuut vrijwilliger aantrekkelijker te maken in ons land zoals er in Duitsland wordt gewerkt.

Daar werd er in sommige deelstaten het buitengewoon of bijzonder verlof vormgegeven. Dat is bij wet geregeld en is beschikbaar voor elke werknemer in Duitsland die in dienst is van een particulier bedrijf. Als je vrijwilligerswerk doet binnen het jeugdwerk krijg je er tot maximaal 12 dagen extra verlof krijgen. Dus als je begeleiding bent van een kamp een animatorcursus volgt die nodig is binnen je engagement in het jeugdwerk kan je die dagen gebruiken. De aanvraag hiervoor moet worden ingediend bij de erkende koepelvereniging. Je kan dan een bijhorend formulier door je werkgever laten invullen, die je dan vrijstelt van werk. De werkgever kan dan een deel van je salaris laten terugbetalen door de staat. Zo kan je tijdens deze periode ook je normale salaris blijven ontvangen.